Επάγγελμα «ξυπνητήρι»- Μια απαραίτητη δουλειά του παρελθόντος

Επάγγελμα «ξυπνητήρι»- Μια απαραίτητη δουλειά του παρελθόντος

Μια φορά κι έναν καιρό δεν υπήρχαν ξυπνητήρια, ούτε κινητά, ούτε υπηρεσίες αφύπνισης τηλεφωνικών εταιρειών. Και πώς ξύπναγε λοιπόν ο κόσμος για να πάει στην δουλειά;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς ξύπναγαν οι άνθρωπο για να πάνε στις δουλειές τους, πριν από τα smartphones; Λοιπόν, μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ξυπνητήρια, τα οποία ήταν κάτι μάλλον μικρές συσκευές που βάζαμε στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι, που μας ξυπνούσαν με έναν τρομακτικά εκενευριστικό θόρυβο, ο οποίος ήταν κυρίως υπεύθυνος για την μετέπειτα εφεύρεση του εννιάλεπτου snooze, ακολουθούμενη από την εφεύρεση της ανάγκης να αγοράσετε ένα νέο ξυπνητήρι, επειδή το παλιό σας το ρίξατε στο πάτωμα τόσες φορές που τελικά διαλύθηκε.

Πριν λοιπόν εφευρεθούν τα ξυπνητήρια, προφανώς οι άνθρωποι έπρεπε να σηκωθούν το πρωί. Κάποιοι εξασκούσαν την τέχνη της «υπερβολικής κατανάλωσης» ή έπιναν τόση ποσότητα νερού πριν από τον ύπνο που τους έκανε να ξυπνήσουν νωρίς για να πάνε τουαλέτα. Πολύ έξυπνο, πραγματικά.

Υπήρχαν επίσης και άλλες πιο ακριβείς μέθοδοι για να βεβαιωθεί κάποιος ότι θα σηκωθεί το πρωί, αφού βέβαια η μέθοδος της "γεμάτης  ουροδόχου κύστης" δεν ήταν και τρομερά αξιόπιστη. Σύμφωνα με το BBC, στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία υπήρχε πράγματι ένα επάγγελμα που ονομαζόταν "knocker upper", "ξυπνητής" θα το λέγαμε στα ελληνικά, το οποίο για τους γνώστες της αγγλικής, καθόλου δεν περιγράφει το είδος της εργασίας που σκέφτεται το σύγχρονο μυαλό.

Ο ξυπνητής ήταν ένας άνθρωπος  που γύριζε  τη γειτονιά με ένα μακρύ ραβδί χτυπώντας στα παράθυρα των ανθρώπων για να τους ξυπνήσει στην ώρα τους και που στη συνέχεια έπρεπε μάλλον να πηγαίνει σκυφτός για να αποφύγει όλα τα αντικέιμενα που θα του πέταγαν όλοι αυτοί που ήθελαν μόνο εννέα λεπτά ύπνου ακόμα. Παραδόξως, το επάγγελμα του "ξυπνητή" επέζησε μέχρι τη δεκαετία του 1970, πιθανότατα επειδή ένα χτύπημα στο παράθυρο όσο δυνατό κι αν ήταν, σίγουρα ήταν πολύ καλύτερο από τον φρικιαστικό ήχο ενός ξυπνητηριού.

Όλα αυτά βέβαια συνέβαιναν στο Ηνωμένο Βασίλειο και ουδέποτε στην Ελλάδα μας, όπου ως γνωστόν, δεν έχουμε ανάγκη από ξυπνητήρια, αφού σε κάθε σπίτι υπάρχει και μια μαμά ή σύζυγος ή γιαγιά ή έστω ένα τηλέφωνο όπου μπορούν να σε κάλέσουν και η μαμά και η γιαγιά...


Εκτύπωση   Email