Με τα μάτια ενός νέου επαγγελματία

Με τα μάτια ενός νέου επαγγελματία

ΕΛΛΑΔΑ

Ποιά είναι η κινητήρια δύναμη που ωθεί τον κάθε -σωστό- επαγγελματία να κυνηγήσει την δουλειά του και να προσφέρει μέσω αυτής στο κοινωνικό σύνολο; Και τί, τελικά σημαίνει «ασφάλεια»; Ο επιστημονικός μας συνεργάτης Σπύρος Αγγουρίδης μας εξηγεί και μας αναλύει τις σκέψεις του.

Ήρθε η ώρα για αλλαγές – ριζικές αλλαγές. Ήρθε η ώρα για την ανάδειξη των επαγγελματιών σε κάθε κλάδο. Και ποιός είναι ο επαγγελματίας κατά την άποψή σας; Για μένα «επαγγελματίας» είναι ο παθιασμένος, ο ονειροπόλος, αυτός που προσπαθεί κάθε μέρα να κάνει λίγο καλύτερο τον κόσμο γύρω του.   

Ποιά είναι όμως η κινητήρια δύναμη που σηκώνει τον «επαγγελματία» κάθε πρωί απ’ το κρεβάτι και τον σπρώχνει να πάει κόντρα στο ρεύμα; Μήπως είναι η απόκτηση χρημάτων, μήπως η κατάκτηση εξουσίας, ή μήπως η προσωπική φιλοδοξία; Σίγουρα ισχύουν πολλά από αυτά ή και όλα μαζί.  Πολλές φορές όμως υπάρχει και κάτι ακόμα, κάτι βαθύτερο, πιο ρομαντικό, πιο ανθρώπινο. 

Στην δική μας περίπτωση είναι η ηθική ικανοποίηση. Ότι καταφέραμε δηλαδή να κάνουμε έστω και έναν συμπολίτη μας να ζήσει «ασφαλέστερα», «περισσότερο» και «καλύτερα». Δεν το πετυχαίνουμε πάντα. Άλλοτε γιατί προσεγγίζουμε με λάθος τρόπο τους ανθρώπους, άλλοτε γιατί μας κυνηγούν τα λάθη του παρελθόντος κι άλλοτε γιατί απλά δε μεταδώσαμε ηχηρά το σπουδαίο μήνυμά μας.   

Μα τί σημαίνει τελικά «ασφαλέστερα»; «Ασφαλέστερα» σημαίνει  «με αξιοπρέπεια». Με αξιοπρέπεια να αντιμετωπίσεις μια πρόκληση της ζωής. Με αξιοπρέπεια να παλέψεις μια δύσκολη ασθένεια. Με αξιοπρέπεια να ξαναχτίσεις την περιουσία σου που χάθηκε. Με αξιοπρέπεια να συνεχίσει η οικογένεια να ζει και να  ονειρεύεται, αν ο Θεός αποφασίσει να «φύγεις» νωρίτερα απ’ το αναμενόμενο. Ξέρω πως όλα αυτά είναι δυσάρεστα και κανείς δε θέλει να τα αναλογιστεί. Οφείλουμε όμως να αναλάβουμε την ευθύνη των επιλογών μας.

Άραγε τί είναι αυτό που μας ωθεί καθημερινά ως συμβούλους να ευαισθητοποιούμε όλο και περισσότερους συμπολίτες μας; Είναι όλα εκείνα τα χαμόγελα, η ευγνωμοσύνη και η αγάπη των οικογενειών που δοκιμάστηκαν, πάλεψαν - λύγισαν ή σηκώθηκαν. Είναι η σφιχτή αγκαλιά τους που μας θυμίζει ότι είμαστε γι’ αυτούς κάτι σαφώς πιο πολύτιμο από ένα άψυχο, ψυχρό κομμάτι χαρτί που λέγεται «ασφαλιστήριο συμβόλαιο». Αυτή είναι η δουλειά μας και οφείλουμε να την κάνουμε με σεβασμό, ήθος και πάθος.

 

Αγγουρίδης Σπύρος

Σύμβουλος Διαχείρισης Κινδύνων

Απόφοιτος Πανεπιστημίου Πειραιώς

Εκτύπωση